Ποια είναι η ακριβής ομοιοκαταληξία; ιστορική αναδρομή

Η ακριβής ομοιοκαταληξία αποτελεί σύμπτωση ποιότητας μετά την πρόσκρουση και την ποσότητα των φωνηέντων και των συμφώνων. Η πιο ταιριάζουν ακούγεται, τόσο υψηλότερη είναι η ακρίβεια. Για παράδειγμα, ακριβείς είναι οι επιλογές όπως «κούπα - χαμηλή», «street-κότα», «ξεφύγει - αναπνέει» κλπ Rifma θεωρείται επαρκής εάν υπάρχει σύμπτωση δύο ή περισσότερους ήχους ... Η σύμπτωση μιας φωνήεν δεν είναι επαρκής. Έτσι, μια-δυο «είναι - η ψυχή» δεν ομοιοκαταληξία, αλλά «είναι - το φεγγάρι» - είναι.

Ομοιοκαταληξία δεν είναι σωστή είναι η περίπτωση της σύμπτωσης (μερικές φορές δύο) των ήχων. Χαρακτηρίζεται από τη διαφορά στην βυθομέτρησης συμφώνων βρίσκονται σε μη τεταμένη συλλαβές στις καταλήξεις γραμμή. Άποψη ομοιοκαταληξία στο ποίημα μπορεί να είναι πολύ περισσότερο από ό, τι ακριβή. Δεν είναι η έλλειψη έργων - το αντίθετο μάλιστα, αφού η ομοιοκαταληξία κλίση είναι πολύ διακοσμήσετε το συλλαβή, να γίνει πιο ποικιλόμορφη, «στην οροφή - ακούω», «το βράδυ - ώμους» και άλλα.

Φωνητική και γραφικών ακριβείας

Φωνητικώς ακριβή ομοιοκαταληξία συνεπάγεται συμφωνία με το τόνισε φωνήεν ήχο μέχρι το τέλος του στίχου.

Διαγραμματικά ακριβή ομοιοκαταληξία θεωρείται όταν υπάρχει σύμπτωση εκτός από τους ήχους των γραμμάτων.

Για παράδειγμα, η ομοιοκαταληξία «ένα αεράκι - αριθμός» είναι μόνο φωνητικά ακριβής, ενώ η ομοιοκαταληξία «ένα αεράκι - ένα βραβείο» ή «αύρα - τέρας» είναι ακριβής και στις δύο αισθήσεις.

πλούσια ομοιοκαταληξία

Αυτή η μορφή γίνεται αν υπάρχει pretonic αγώνα (αναφοράς) σύμφωνο. Οι πλούσιοι θεωρούνται ομοιοκαταληξία (έμφαση στην τελευταία συλλαβή): «Νερό - μίκα,» «σας - η Νέβα»? Σε αντίθεση με τις γυναίκες (έμφαση στην προτελευταία συλλαβή): - «λέξη - και πάλι» «χωρίς νερό»,

Η ακριβής ομοιοκαταληξία στα ρωσικά κλασική ποίηση

Ρωσική λογοτεχνική κλασικισμού έχει αναπτυχθεί στο XVIII-αρχή. ΧΙΧ αιώνα. και χαρακτηρίζεται από υψηλή θέμα, τη σοβαρότητα του στυλ και τη δημιουργία ορισμένων ιδανικό εικόνες. Εξαιρετική εκπρόσωποι αυτής της τάσης ήταν ο G. R. Derzhavin, AP Sumarokov, Μ Β Lomonosov και DI Fonvizin. Ποια είναι η ακριβής ομοιοκαταληξία στην κλασικιστής ποιητική παράδοση; Ξεκινώντας με την ποίηση Α Δ Kantemira και στο πρώιμο έργο του Γ Ρ Derzhavina (XVIII αιώνα) Ρωσική ποίηση διακρίνεται γραφικά ακριβή ποιήματα:

«Ως προς το παρόν δεν θα είναι

Ημερολόγιο και ήρωες? οι άνθρωποι κατάψυξη

Bradobritiem και όλα ψυχραιμία busurmanskim,

Μην πάτε στην παλιά παράδοση των πατέρων του δικαιώματος "

(Α Δ Kantemir «Η κατάσταση αυτού του κόσμου. Για τον ήλιο»).

Μερικά ελευθερίες μερικές φορές επιτρέπεται, αλλά περισσότερο με τη μορφή της εξαίρεσης. (. Η αρχή του ΧΙΧ αιώνα) Ωστόσο, στα τέλη του Derzhavin δίνει την παράδοση της ομοιοκαταληξίας κλασικής περιόδου:

«Θεέ μου! Δώστε στον βασιλιά της δικαιοσύνης σας

Και Tsarevo γιος η αλήθεια,

Ναι, οι άνθρωποι θα εξυπηρετούνται

Και την προστασία και την ανταμοιβή.

(GR Derzhavin "Εισαγωγή του Σολομώντα, με την απόφαση," το 1979).

Ένα άλλο παράδειγμα:

«Λόγος sim έτρεμε άβυσσο

Μέσω της υπόγειας άβυσσο

Με Fiery ξεκουραστούν νεκροκρέβατό του "

(GR Derzhavin "σχάση Σαούλ", 1809).

Ποια είναι η ακριβής ομοιοκαταληξία σε αυτό το παράδειγμα; Βλέπουμε μια επικράτηση του φωνητικά ακριβή ομοιοκαταληξία πάνω από τα γραφικά, ενώ επίσης δεν υπάρχει ομοιοκαταληξία: - «η αλήθεια - η ανταμοιβή» «Άβυσσος ένα υπόγειο» και Derzhavin υποστηρίζει ορισμένες πρωτοπόρος της ποιητικής στυλ, που αναχωρούν από την κλασική αντίληψη της ομοιοκαταληξίας. Την ίδια στιγμή η συλλαβή ποιητή, αν και διαφορετικό είδος δυσκίνητη, όμως, γίνεται πιο βαθιά και πρωτότυπο από Derzhavin προκατόχους.

Ποιητική παραδόσεις του ΧΙΧ αιώνα

Ρωσική ποίηση ΧΙΧ αιώνα δεν υποστηρίζει Carta Derzhavin και συνεχίζει να τηρούν τις παραδόσεις του κλασικισμού, καθορίζοντας με σαφήνεια ποια είναι η ακριβής ομοιοκαταληξία. Παρ 'όλα αυτά, στις αρχές του αιώνα VA Zhukovsky και A. S. Πούσκιν επιτρέπει ορισμένο ποιητική ελευθερία - κάποιες μικρές αποκλίσεις από την ακριβή τέλος του αρμονίες. Για παράδειγμα, η αποκοπή «ου» τελικό ήχο «Eugene - σκιά» «φόρο τιμής - χειροκροτήματα»? με ομοιοκαταληξία τελικό ήχους «r-x»: «ένα - Πνεύμα», και άλλα.

Το δεύτερο μισό του ΧΙΧ αιώνα έχει χαμηλότερη αυστηρότητα για την ακρίβεια ομοιοκαταληξία. Για παράδειγμα, επιτρέπεται αρμονίες ήχο «y» και «s», «κακή - βούληση», «Αίθουσες - Scarlet» (Ν Α Nekrasov, Α Α Fet)? συνήχηση ομοιογενή εξέφρασαν και άφωνα ήχους «γκάφα - προσοχή» (NA Nekrasov), κ.λπ.

Ποίηση του εικοστού αιώνα

Στις αρχές του εικοστού αιώνα, μια νέα τάση στην ποίηση - ομοιοκαταληξία διάφορα μέρη του λόγου. Επίσης, υπάρχει μια αλλαγή του μετρητή στιχουργία για μεμονωμένες σύντομη ποιητική θραυσμάτων κατά μέγεθος. Με τη σειρά του, κλίση ομοιοκαταληξία γίνεται όλο και πιο δημοφιλής, «ακτίνες - δαμάσει» (Α Α Ahmatova), «ο άνεμος - στον κόσμο» (ΑΑ Blok). Ποια είναι η ακριβής ομοιοκαταληξία για την ποίηση του Silver Age; Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι πολλές νέες μορφές αναδυόμενες ποιήματα - raznoudarnyh, raznoslovnyh και dissonasnyh.

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι καινοτομίες από τη μία πλευρά, εμπλουτίζεται σημαντικά το ρωσικό ποιητική σκέψη, από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σοβαρή λογοτεχνική χάος. Ως οργάνωση αποζημίωση έκανε πλούσιο ακριβή ομοιοκαταληξία με τη λέξη (στην παράδοση της ποιητικής του σχολείου Sumarokovo), την αναβίωση η οποία έλαβε χώρα κατά τον εικοστό αιώνα.

Στη σύγχρονη προσωδία κάθε ρίμα - ακριβή και ανακριβή εξίσου - μπορεί να είναι κατάλληλη για ένα συγκεκριμένο ποίηση του προϊόντος. Σαφής αξιολόγηση των προτιμήσεων για μία από αυτές τις μορφές της ποίησης δεν υπάρχει πια.