Αριθμοί στη γερμανική γλώσσα και η αρμόδια χρήση τους

Τα αριθμητικά στοιχεία στη γερμανική γλώσσα μπορούν να είναι ποσοτικά και κανονικά. Οι πρώτες από αυτές δεν είναι διασκεδαστικές, αλλά οι τελευταίες αλλάζουν ως επίθετα. Αλλά έχουν κάτι κοινό - τόσο οι αριθμοί της σειράς όσο και οι αριθμοί στην πρόταση είναι ως επί το πλείστον ένας ορισμός. Γενικά, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ικανοποιητικά αριθμοί, αρκεί να θυμηθούμε κάποιους κανόνες.

Ο κανόνας της σύνθεσης λέξεων σε εκατοντάδες

Έτσι, από το 0 έως το 12 - είναι αριθμητικά στοιχεία, τα οποία είναι με τον τρόπο της εκπαίδευσης με απλά λόγια. Όλα αυτά δεν πρέπει να παρατίθενται, αλλά ως παράδειγμα: ένα - eins, δύο - dwei, three - drei, ten - zehn, κλπ. Αυτές οι μορφές χρησιμοποιούνται ακόμη και όταν αρίθμηση και καταμέτρηση. Ας υποθέσουμε ότι αν θέλετε να πείτε: "Αυτό είναι το τρίτο μάθημα", θα ακούγεται σαν αυτό: "Das ist Lektion drei". Αυτοί οι αριθμοί που πηγαίνουν από 13 έως 19 είναι περίπλοκοι στον τρόπο εκπαίδευσης τους. Δημιουργούνται με την προσθήκη στον απλό αριθμό zehn (μετάφραση: δέκα). Όλα είναι πραγματικά πολύ εύκολο: 15 - fünfzehn, ή 18 - achtzehn. Απλά, απλά πρέπει να "διπλώσετε" τους δύο αριθμούς: 4 + 10 = 14, vier + zehn = vierzehn. Στην περίπτωση των δωδεκάδων σχηματισμών, δεν υπάρχει τίποτα πολύ περίπλοκο, τέτοιοι αριθμοί στα γερμανικά αποκτώνται μετά την προσθήκη του -zig. Το επίθημα σε αυτό το σχέδιο επιλύει τα πάντα: dreißig - 30, siebzig - 70, neunzig - 90, κλπ. Εδώ ισχύει ο ίδιος κανόνας προσθήκης, μόνο στους απλούς αριθμούς προστίθεται το notorious suffix: fünf + zig = fünfzig (50). Επίσης τίποτα περίπλοκο. Αλλά οι αριθμοί στη γερμανική γλώσσα από 21 έως 99 πρέπει να διαβάζονται από τα δεξιά προς τα αριστερά, χωρίς να ξεχνάμε να διαιρούμε τους δύο αριθμούς από τη λέξη-ένωση και (μετάφραση: και). Ο κανόνας προσθήκης είναι παρόμοιος, για παράδειγμα, 33 - drei (3) und (and) dreißig (30) = dreiunddreißig. Ή 91 - ein (1) und (1) neunzig (90) = einundneunzig.

Ο κανόνας χρήσης ποσοτικών αριθμών

Υπάρχουν πολλοί κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται όταν χρησιμοποιείτε αυτό το μέρος της ομιλίας. Οι ποσοτικοί αριθμοί στα γερμανικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως θέλετε. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος ρωτά αν ο συνομιλητής του έχει μολύβια: "Haben Sie Bleistifte?", Και απαντά: "Ja, einen". Από το παράδειγμα αυτό μπορεί να φανεί ότι ο αριθμός "ένα" καθορίζει τον αριθμό των μολυβιών που είναι διαθέσιμο σε ένα άτομο, αλλά δεν δείχνει ουσιαστικό. Και υπάρχει ένα άλλο παράδειγμα. Εάν η απάντηση ήταν "Ja, einen schwarze Bleistift und einen blaue Bleistift", τότε μπορείτε να δείτε καθαρά το ουσιαστικό, ακόμα και δύο, επειδή αυτή η φράση μεταφράζεται ως "Ναι, ένα μαύρο μολύβι και ένα μπλε".

Αριθμητικά στα γερμανικά ως ουσιαστικά

Αυτό μπορεί επίσης να είναι. Για να εκφραστούν καλύτερα, οι αριθμοί μπορούν να δρουν στους ρόλους τους. Ας πούμε ότι πεθαίνει το εκατομμύριο, πεθαίνει Milliarde, πεθαίνει το δισεκατομμύριο, καθώς και οι δύο εκατομμύρια, νέος Milliarden, sechs δισεκατομμύρια. Αυτοί οι συνδυασμοί χρησιμοποιούνται συνήθως για τον προσδιορισμό του ποσού των χρημάτων, αν και χρησιμοποιούνται και σε άλλα πλαίσια. Όπως μπορείτε να δείτε, αυτά τα στοιχεία έχουν άρθρα και χρησιμοποιούνται ξεχωριστά με τη χρήση άλλων αριθμών. Αυτή είναι η διαφορά τους από άλλα παραδείγματα.

Σχηματισμός αριθμητικών αριθμών

Εδώ, όπως και στην περίπτωση της προηγούμενης ομάδας, υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Οι κανονικοί αριθμοί στα γερμανικά γράφουν σωστά αριθμούς και βάζουν το τέλος στο τέλος. Από 2 έως 19 σχηματίζονται με τη βοήθεια του -t, έτσι είναι: vierzehnt-, acht-, fünfzehnt- ... και τελικά είναι απαραίτητο να προσθέσουμε ένα τέλος - χρησιμοποιείται ακριβώς όπως στα επίθετα. Για παράδειγμα, φοιτητής vierzehnte (ο δέκατος τέταρτος φοιτητής). Οι αριθμοί στη γερμανική γλώσσα αυτής της ομάδας, αρχής γενομένης από τις 20, σχηματίζονται με τη βοήθεια του -st, για παράδειγμα: achtundvierzigst-, siebenundneunzigst- ... και προστίθενται επίσης τελειώματα, με κλίση όπως στην περίπτωση των επίθετων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εντολή αρχίζει να σημειώνεται με λέξεις όπως το das erste / die / der και τελειώνει με τον ίδιο περίπου τρόπο, αλλά αντί του πρώτου - das letzte. Παράδειγμα: "Das erste mal habe ich versucht, das Bier in Deutschland" (η πρώτη φορά που δοκιμάσαμε την μπύρα στη Γερμανία). Σε γενικές γραμμές, εάν κατανοείτε τη χρήση αριθμών, τότε δεν υπάρχει τίποτα περίπλοκο σε αυτό, το σημαντικότερο είναι ότι είναι ικανό να μπορεί να εφαρμόσει τις γνώσεις σας. Εξάλλου, ο κύριος στόχος στη μελέτη των γερμανικών είναι να το καταλάβουν έτσι ώστε οι μητρική τους ομιλητές να μην καταλαβαίνουν μόνο τι λέει ο αλλοδαπός, αλλά επίσης να επιβεβαιώνουν ότι εκφράζει τις σκέψεις του με συνέπεια και ορθότητα.